Дзень 7. Частка 2. Крылы Татэва

На Яндэкс і Гугл мапах.

Вярнуліся ў Горыс паесьці і перачакаць самы спёкавы час.

Антон упершыню спрабуе долму:

Не зацаніў.

Я паспрабаваў мясцовую каву:

На дне кубка — асадак. Падобна, заварываюць кшталту турэцкай кавы.

У смаку ня ўлоўіў нот абсмажкі. Пасьпяк — нібыта выкураў цыгарэту, і трымаўся доўга.

Цалкам дапускаю, што камусьці гэта даспадобы, але мне падалося грубаватым.

Адпачылі і паехалі далей.

Прыехалі на «Крылы Татэва» (Татэўскую канатную дарогу). Яна лічыцца самай доўгай пасажырскай маятнікавай канаткай. Даўжыня — амаль 6 км, ёсьць у Кнізе рэкордаў Гінэса. Мяне гэта зьдзівіла — думаў, што ўсё «самае-самае» ўжо ў Кітаі :-)

Шлях у адзін бок займае 12 хвілін. Дзьве кабіны ходзяць кожныя 15 хвілін.

Відэа ад 9 сакавіка:

Сакавіцкі выгляд:

Едзем, глядзім.

Антон, здаецца, баўся :-) Увесь час пытаўся: «Дакладна не абарвецца?»

Віды:

Сярэдзіна шляху:

У сакавіку:

Виден Чёртов мост, под которым находятся ((../day-6/ пещеры, где мы были вчера)). || You can see Devil’s Bridge, with the ((../day-6/ caves we visited yesterday)) underneath. || Бачны Чортаў мост, пад якім ((../day-6/ пячоры, дзе мы былі ўчора)).

У жніўні:

У сакавіку:

Антон задаволены!

Зь іншага боку канаткі разьмешчаны Татэўскі манастыр, заснаваны на пачатку IX стагодзьдзя. Дарэчы, канатная дарога зробленая ў межах праекту аднаўленьня манастыра, і ўвесь даход ідзе на яго аднаўленьне.

Сакавік:

Жнівень:

Сьвечкі ставяць у пясок (як і ў нас), але тут яшчэ і вады наліта:

Антон зацаніў:

Прагуляліся па тэрыторыі.

Галубы адпачываюць на калёне:

Сьцены:

Думаю, гэта прыбіральня:

Сакавік:

Жнівень:

Ля адной сьцяны было вельмі шмат пчол:

З манастыра адкрываюцца такія віды:

Ацэнка Антона:

Гэта быў адзіны манастыр, які мы наведалі з Антонам. Мне падалося, што астатнія для яго будуць даволі падобныя, таму не глядзелі іншыя. Сюды прыйшлі, бо я хацеў паказаць яму канатку і віды зь яе.

Здымаем ружы адмыслова для мамы:

Вярталіся ўжо на захадзе сонца.

Цямнее хутка. Здаецца, я ні разу ня бачыў тут такіх маляўнічых захадоў, як у нас. Думаю, гэта таму, што Армэнія ляжыць на вышыні 1–2 кілямэтры над узроўнем мора.

23 жніўня 2024